Volg de stem van je hart
Het was niet zozeer de roep naar avontuur, als wel de roep om eindelijk het goede spoor te gaan vinden. Blijkbaar had ik op vele deuren geklopt die weliswaar allemaal open gingen, maar het waren niet de goede deuren. Met andere woorden, het waren ingangen die ik nam in mijn carrière waarbij ik er steeds weer achter kwam dat ze mij niet de energie gaven die ik nodig had. Ik was een hond met een grote kwispelende staart van nieuwsgierigheid, maar was het moe om maar steeds mijn neus achterna te gaan. Wat was de echte vraag aan mijn leven?
Joseph Campbell, schrijver van ‘De Held met de Duizend Gezichten’ heeft ook het fascinerende boek ‘Volg de Stem van je Hart’ geschreven. Daarin schrijft hij dat de mythologie als een bron kan worden gezien voor persoonlijke groei van een leider, zoals de vele verhalen van de heldentocht. Ze beschrijven de reden waarom je op reis gaat, die andere stap zal gaan zetten, de weg die je moet gaan. ‘De reden waarom je weggaat kan zijn dat de omgeving onderdrukkend is, dat je je er niet op je gemak voelt. De reden kan ook een roep om avontuur zijn, een onweerstaanbare verlokking.'
Twee antwoorden die ik altijd krijg als ik mensen vraag waarom ze weg wilden van de plek waar ze eerst waren, zijn: De plek was niet meer goed, of het avontuur van een andere plek werd gevoeld. Maar wat gebeurt er als je niet aan dat verlangen wil toegeven? Je bedenkt bijvoorbeeld een reden om niet te gaan of je bent te bang om te gaan. Die bekende gouden kooi waar mensen in komen vast te zitten; wat geef je op als je daar weggaat? Als de roep niet wordt beantwoord, heb je het gevoel dat je opdroogt en dat het leven aan je is voorbijgegaan. Je weet wel van beter, of anders, je voelt de druk om die andere stap te maken, maar je durft niet, of werpt allerlei dilemma’s op om te blijven waar je zit, veilig. Maar dan komt de verzuring, het opdrogen, de teleurstelling en ten slotte ook de wraak op je omgeving, alsof die je tegenhield.
‘Als er echter wel gehoor wordt gegeven aan de roep, dan wordt het individu aangespoord om een gevaarlijk avontuur te ondernemen(...)Ik noem dit de drempel overgaan.’ - Joseph Campell
Het is net als in dat karretje in de achtbaan, langzaam word je naar boven getrokken die steile baan op. Het avontuur wacht, de spanning neemt toe. Bovenaan lijkt alles nog even stil te staan, het is het evenwicht, er lijkt geen zwaartekracht te zijn. Maar dan, net over dat punt heen, begint de reis. Met een enorme vaart val je naar beneden om met genoeg energie ook de volgende helling te kunnen nemen. Dit is de drempel. Daarachter ligt de woestijn, de poort, het onbekende, de grot, of het pad, noem de voorbeelden maar op. Het is de drempel naar een ander leven. Het is de andere stap die gezet is.
Na de stap kom je niet alleen in het avontuur terecht, maar ook bij jezelf en alles wat je misschien vergat of liever niet wilde weten. Je angsten, je schaduwkanten, de stemmen die roepen dat het je niet gaat lukken. ‘Een andere uitdaging op de drempel kan de ontmoeting met onze donkere tegenhanger, de schaduw zijn, waar de stralende held de duisternis ontmoet. Dat kan in de vorm van een draak zijn of van een boosaardige vijand; in beide gevallen moet de held zijn tegenstander verslaan en levend de andere wereld betreden.’
Het leven is vol voetafdrukken. Jouw stappen bepalen het jouwe.
Ron van Es