Gysela Jongebreur
Project Paradijs, de visie van de nieuwe aarde
Osmoses
Project Paradijs
Toen Carl Jung zich intensief ging bezighouden met het onbewuste deed hij dat door middel van een onderzoek naar zijn dromen, verhalen van volkeren die we indigenous people noemen en via zijn ervaringen met zijn eigen onbewuste. Het werden jaren van bijzondere ervaringen die later bekend werden als ‘De confrontatie met het Onbewuste’ met talloze aantekeningen in kleine zwarte notitieboekjes. Die aantekeningen werden het fundament van zijn denken en werk.
Hij sprak slechts in een kleine kring over zijn innerlijke ervaringen en pas in 1962 (na zijn dood) werden ze verzameld in wat nu het Rode Boek wordt genoemd. Het is niet alleen een soms lastig te lezen boek, maar ook een heel boeiend boek waarin deze psychiater en psycholoog de moed had om zijn eigen weg te gaan in onontgonnen terrein van het onbewuste, inclusief de raadselen die het opriep, de spanningen die hij er persoonlijk van kreeg, en met de nodige vraagtekens die hij vast zou krijgen van collega’s en anderen als ze ervan zouden weten tijdens zijn leven.
Zo lezen we bijvoorbeeld in hoofdstuk 5 van dat Rode Boek: ‘In de volgende nacht was de lucht gevuld met vele stemmen. Een luide stem riep: ‘Ik val’. Anderen schreeuwden, verward, en opgewonden daarbij: ‘Waar naar toe? Wat wil je?’ Moest ik mijzelf met deze verwarring overgeven?’
Nee, het was geen droom, het was een diepere tocht door zijn onbewuste. Het zijn belevenissen in een trance. ‘Ik kruip door een nauwe kier in de rots en bereik de inwendige grot, waarvan de bodem bedekt is met zwart water.’ We weten dat ons onbewuste deel veel groter is dan ons bewuste deel, denk aan de metafoor van de ijsberg. Carl Jung onderscheidt echter in dat onbewuste deel een persoonlijk onbewuste, dat deel waar we ook onszelf tegenkomen met onze verlangens en onze angsten én een onpersoonlijk deel, het collectieve onbewuste, waar de grote verhalen ons iets vertellen of laten zien. Daar waar we als mensheid onze sporen aantreffen.
Waar houdt het persoonlijke onbewuste op en waar begint het collectieve onbewuste? ‘Jung schreef dat het uiterst moeilijk was om de persoonlijke en de collectieve psyche te onderscheiden. Een factor waarop men daarbij stuit is de Persona - het ‘masker’ of de ‘rol’ van iemand. Dit zou dát deel van de collectieve psyche zijn, dat men abusievelijk als iets van het individu beschouwt. Als men dit deel analyseert lost de persoonlijkheid in de collectieve psyche op, hetgeen een stroom van fantasieën losmaakt. Alle schatten van het mythologisch denken en voelen worden ontsloten.’
Carl Jung was natuurlijk niet de eerste die zijn ervaringen opschreef, maar was wel een belangrijke motor om dat collectieve onbewuste te onderzoeken. Sindsdien zijn er vele boeken geschreven, ook zogenaamde sf boeken, is er aandacht voor, ook in grote blockbusters uit Hollywood en zijn er veel persoonlijke ervaringen gedeeld. Er is dus een groot reservoir ‘onder ons’ dat onze geschiedenis als mensheid voortstuwt en een bodem geeft. Afdoen als verzinsels, verhaaltjes, sprookjes is niet alleen aanmatigend, maar ook dom. We zijn onze verhalen en we vertellen onze verhalen in ons handelen; zichtbaar en vooral onzichtbaar maar wel voelbaar.
Hè, hè, dan komen we eindelijk toe aan het vuistdikke boek Project Paradijs, de visie van de nieuwe aarde van Gysela Jongebreur. Dit boek vertelt en verhaalt namelijk van die grote oerbron, dat collectieve onbewuste van alle mensen. ‘Dit boek is bedoeld om de taal van de oorspronkelijke wereldbevolking, de taal van de ziel, te helpen her-inneren.’
De ingang die Gysela zelf gebruikt om ons aan het collectieve verhaal te herinneren zijn de verhalen en de inzichten van de native-amerikanen, ‘mijn nieuwsgierigheid leidde me echter naar mijn eigen leraren, naar de priestersjamanen van de Q’ero indianen uit de regio Cusco in Peru.’
Er zijn vele wegen naar dat oude verhaal van ons, inderdaad soms via sjamanen uit Noord - of Zuid-Amerika. Soms door sjamanen uit Siberië of Mongolië. Maar het kan ook via de woestijnvaders zoals ze genoemd worden, die leefden in de eerste eeuwen naar Christus, waarvan Johannes die Openbaringen (in het Nieuwe Testament) schreef wel de bekendste werd. Of de oerverhalen uit Afrikaanse bronnen, of de Surinaamse Winti. Onlangs schreef ik ook een langer stuk over Zarathustra, een boek van de Iraanse schrijver Kader Abdolah, die over dezelfde trance ervaringen schreef van meer dan 3000 jaar geleden.
Gelukkig zijn er schrijvers, onderzoekers, zieners, die zich vandaag de dag nog steeds bezighouden met én hun persoonlijke ervaringen én dat collectieve verhaal van ons allemaal. Gysela Jongebreur schrijft: ‘Ik ben dankbaar dat de Q’ero op mijn pad kwamen, en dat ze hun tradities via inwijdingen en verhalen met me deelden. Ze hebben me geholpen om mijn eigen wijsheid terug te vinden en oude wonden te helen die op zielsniveau aanwezig waren zonder dat me daarvan bewust was.’
Het boek Project Paradijs is niet alleen het verhaal van een vergeten spoor en een heling van oude wonden, maar ook een oproep aan lezers om de wijsheid te gebruiken om deze planeet te eren, te behouden en weer te helen waar dat nodig is. Het helpt om oude patronen los te laten, patronen die ons ziek hebben gemaakt en weer oude patronen te hervinden en ernaar te leven. ‘Als we in staat zijn om uit het oude verhaal te stappen, kunnen we een nieuw perspectief scheppen.’
Wat volgt in het boek is een indrukwekkende reis met veel uitleg over oerverhalen, symbolen, ervaringen en andere perspectieven om naar de ‘werkelijkheid’ te kijken. Een werkelijkheid waarvan we weten dat die nogal horizontaal gericht is. We streven naar een punt, verderop, de horizon, en bijna mechanistisch om daar te komen. We leren daarbij amper van onze eigen geschiedenis, laat staan van de geschiedenis van de afgelopen eeuwen. Geen tijd denken we. Zo leven we schamel met dat we denken te weten en niet dat wat we al dieper weten als we maar een spade dieper zouden gaan in ons collectieve onbewuste.
Het boek Project Paradijs is een alomvattend boek om die verticale reis aan te gaan, om anders te kijken naar de huidige problemen en vooral onze eigen wijsheid te leren gebruiken. Naast uitleg en ervaringen komt Gysela Jongebreur dan met haar ‘Gysela-code’. Het is een stappenplan ‘voor terugkeer naar je paradijselijke staat’.
1. Dankbaarheid. ‘Dankbaarheid is niet slechts een gedachte, het is een volledig kunnen ervaren van dankbaarheid in de kern van je cellen.’
2. De vision quest: de vraag om een droom. Met andere woorden: wat is je missie hier op deze planeet, nu?
3. Wakker worden uit de droom. ‘De bereidheid om de lessen in het leven te leren’.
4. Je droom op aarde zetten. ‘Je zult je vervolgens moeten herinneren dat je het niet alleen kunt, dat je je stam moet vinden en je met hen moet verbinden.’
5. De roep van de voorouders (h)erkennen. Er zijn mensen voor je uitgegaan. ‘Door hen te eren en hun pad te (h)erkennen, maak je de weg vrij naar de toekomst voor jou en je nageslacht.’
6. Transformatie van het verleden en de toekomst. Het verleden dan loslaten en transformeren in het heden.
7. Embodyment van je droom. Leef je droom, voluit en met kracht.
8. Afstemmen op je paradijselijke staat. ‘De herinnering aan de paradijselijke staat zit in je DNA. Door je daarop af te stemmen zal je weg zich ontvouwen.’
‘De jaren, waarin ik de innerlijke voorstellingen volgde, vormden de belangrijkste tijd van mijn leven, waarin zich alles, wat wezenlijk was, voordeed. (...) Het was de oerstof voor een levenswerk.’ - C. G. Jung, 1957
Ron van Es
