Laura Bas

De GenZclopedie, alles over het aantrekken en behouden van jong talent

Uitgeverij Boom

De GenZclopedie

Ik las het boek De GenZclopedie van Laura Bas met de ondertitel ‘Alles over het aantrekken en behouden van jong talent’. Het boek bestaat voornamelijk uit de opbrengst van een onderzoek onder dertig ‘toonaangevende bedrijven zoals Coca-Cola, Belastingdienst, AFAS, VolkerWessels en NS’. Die uitkomsten worden aangevuld met diverse  inzichten uit internationale bronnen. 

Eerder las ik voor de Betekenis Boeken Club het Generatie Zelfvertrouwen van Eveline Crone, Renske van der Cruijsen en besloot beiden eens tegen elkaar aan te houden.

De vergelijking en de verschillen:

🔴 Over zelfbeeld en betekenis:
Als jongeren neurologisch en psychologisch zijn ‘geprogrammeerd’ om waardering te zoeken, hoe moeten organisaties daar ethisch mee omgaan?
 Wordt waardering dan een HR-tool of een vorm van oprechte menselijkheid?

💬 Mijn vraag is: 'Wanneer wordt “zelfvertrouwen” een product dat we willen managen in plaats van iets dat mag groeien door echte ervaring en falen?'

🔴 Over werk, identiteit en generatiebeelden:
“Gen Z wil geen baan met een laptop op een strand op Bali, maar een carrière plan.” aldus Laura Bas. Wat zegt deze zin werkelijk? Gaat het over ambitie, of over behoefte aan richting in een chaotische wereld? Laura Bas pleit dus voor meer “waardering in plaats van geld”. Zijn we dan een generatie van zingeving aan het kweken — of juist een generatie die erkenning wil als nieuwe valuta?

💬 Mijn vraag is: 'Hoeveel van de generatiebeelden over ‘Gen Z’ zijn zelfvervullende voorspellingen geworden? (Met andere woorden: gedragen jongeren zich zó omdat we ze voortdurend zó noemen?)'

🔴 Over organisatiecultuur en verantwoordelijkheid:
In hoeverre zijn organisaties bereid hun machtsstructuren werkelijk te veranderen om jonge mensen ruimte te geven? Is “inclusief leiderschap” vooral een mooi HR-woord of een reële verschuiving in hoe we betekenisvol werk vormgeven?

🔴 Over groei, falen en morele ambitie:
Als jongeren veerkrachtiger zijn dan we denken, moeten we hen dan nog wel pamperen met ‘jongerenprogramma’s’, of juist meer echte verantwoordelijkheid geven? Hoeveel ruimte krijgen jonge medewerkers om te falen — niet in een veilige oefenruimte, maar in het echte werk?

💬 Mijn vraag hier is: 'Waar is de morele ambitie gebleven?” Hoe voedt of smoort onze werkcultuur het verlangen van jongeren om iets goeds bij te dragen?'

🔴 Over betekenis, maatschappij en toekomst:
Wat betekent het dat beide boeken vooral spreken over individuele groei en organisatieverandering, maar nauwelijks over maatschappelijke structuren (woningmarkt, ongelijkheid, klimaat)?

💬 Mijn vraag hier is: 'Kun je betekenis vinden in een systeem dat fundamenteel onrechtvaardig is — of vraagt dat om een generatie die het systeem zelf gaat herontwerpen?'

💬 Tot slot: 'Als Generatie Z werkelijk de ‘zelfverzekerde generatie’ wordt — wat zouden zij moeten doen met dat vertrouwen? Voor zichzelf? Voor de ander? Voor de wereld?'

Ron van Es

Koop het boek hier